پکیج تزریق فرمیک اسید HCOOH

اسید فرمیک یا به طور رسمی متانوئیک اسید ، CH 2 O 2 ، با جرم مولکولی 46 u ، یک اسید مونوکربوکسیلیک با فرمول ساختاری H-COOH است. این ساده ترین اسیدهای آلی است.

ریشه نام فرمیک در لاتین formica به معنای مورچه است ، با توجه به اینکه اولین باری که اسید جدا شد با تقطیر بدن مورچه اتفاق افتاد.

خواص فرمیک اسید HCOOH

فیزیک

این مایع بی رنگ با بوی تحریک کننده است.
محلول در آب به هر نسبت.
نقطه ذوب : 8.4 درجه سانتی گراد
نقطه جوش : 100.8 درجه سانتی گراد

مواد شیمیایی فرمیک اسید HCOOH

در محلول آبی، به ازای هر مولکول 1 پروتون (H + ) آزاد می کند .
ثابت یونیزاسیون: 1.778. 10-4 .
درجه یونیزاسیون: 4%
با الکل ها واکنش می دهد و استر تولید می کند .
با بازها واکنش می دهد تا نمک های آلی تشکیل دهد .

کاربرد فرمیک اسید HCOOH

به عنوان تثبیت کننده رنگ در پارچه (موادانت)
به عنوان کنه کش
در پزشکی برای درمان روماتیسم
به دست آوردن مونوکسید کربن (CO)
تولید اسید اگزالیک (HCOO – COOH)
فرآوری چرم (اسید کننده در آماده سازی برای دباغی کروم و تثبیت کننده محصول آنیونی در مرحله تکمیل مرطوب)
در انعقاد لاتکس لاستیک .

تاریخچه فرمیک اسید HCOOH و به دست آوردن

از قرن پانزدهم، برخی از کیمیاگران و طبیعت شناسان قبلاً می دانستند که مورچه ها “بخار اسیدی” تولید می کنند.
در ابتدا از مورچه های قرمز ( Formica rufibarbis ) با تقطیر با بخار آب استخراج می شد . این فرآیند توسط جان ری، طبیعت شناس انگلیسی در سال 1671 توسعه یافت .
اولین بار توسط شیمیدان فرانسوی ژوزف گی لوساک از هیدروسیانیک اسید سنتز شد .
در سال 1855 ، شیمیدان فرانسوی دیگری به نام مارسلین برتلو ، فرآیند سنتز را با استفاده از مونوکسید کربن ، از طریق فرآیندی بسیار شبیه به آنچه امروزه استفاده می شود، توسعه داد.

از نظر صنعتی در دو مرحله از واکنش هیدروکسید سدیم با مونوکسید کربن به دست می آید:

NaOH + CO (150 درجه سانتیگراد و 8 اتمسفر → H – COONa ( متانوات سدیم )

H – COONa + HCl → NaCl + H – COOH (اسید متانوئیک)

کشف فرمیک اسید HCOOH در طبیعت

در زنبورها ، مورچه ها ، گزنه ، درختان کاج و برخی میوه ها. اسید به منظور حمله و دفاع تولید و ترشح می شود.

امنیت فرمیک اسید HCOOH

اسید فرمیک می تواند برای انسان و محیط زیست سمی باشد و نیاز به رسیدگی دقیق دارد. این می تواند از طریق راه های دهانی، پوستی و استنشاقی جذب شود و پتانسیل ایجاد تحریک موضعی و احتمالاً ایجاد علائم را دارد.

در محیط، اسید فرمیک به طور طبیعی به عنوان یک محصول تبدیل زیستی واکنش های متابولیک در موجودات زنده رخ می دهد. این محصول به راحتی در آب و خاک قابل تجزیه زیستی است. برای موجودات آبزی مضر است، برای ماهی ها و پلانکتون ها مضر است . اثر مضر عمدتاً با تغییر pH محیط.

اسید فرمیک بسته به غلظت آن می تواند برای پوست و غشاهای مخاطی تحریک کننده و خورنده باشد. پس از مواجهه پوستی، اسیدوز متابولیک ممکن است رخ دهد . علائم پس از مصرف حاد (50 گرم یا بیشتر) ممکن است شامل ترشح بزاق ، استفراغ خونی، احساس بی حسی در دهان، اسهال و درد شدید باشد. پس از قرار گرفتن در معرض، فروپاشی گردش خون ، افسردگی سیستم عصبی مرکزی و مرگ ممکن است رخ دهد. مواجهه مداوم (شغلی) می تواند باعث آلبومینوری و هماچوری شود.

اسید فرمیک برای سلول های زایای اشریشیا کلی و مگس سرکه جهش زا بود، اما شواهدی مبنی بر ایجاد تغییرات در DNA باسیلوس سوبتیلیس در غلظت های بالاتر از 0.46 درصد وجود نداشت.

سمیت زیست محیطی فرمیک اسید HCOOH

سمیت برای ماهی : Leuciscus idus LC50: 46 – 100 mg/L/96h [ 8 ]
سمیت جلبک ها : Desmodesmus subspicatus LC50: 27 mg/L/72h [ 8 ]
سمیت برای میکرو سخت پوستان : دافنیا مگنا EC50: 34.2 میلی گرم در لیتر در 48 ساعت
سمیت برای باکتری : سودوموناس پوتیدا EC50: 47 میلی گرم در لیتر در 17 ساعت